به گزارش صبح توس؛ هجمه و حمله به نامزدها و رقبای سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری به بهای دفاع از منافقین جنایتکار از آن مواردی است که هر ایرانی آزاداندیش را باید به حیرت و تفکر وادار کند که به‌راستی غفلت تا به کجا؟.

 

برای کسی که دل درگرو نظام اسلامی نداشته و از آرمان الهی امام (ره) خبری ندارد هرچقدر قضیه اعدام منافقین در سال 67 را که البته اقدامی قانونی، انقلابی و بجا بوده است، بگوئید، یا نخواهد فهمید و یا نمی‌خواهد بفهمد.

 

این روزها متأسفانه در فضای مجازی و در شبکه‌های اجتماعی شاهدیم عده‌ای ناآگاهانه و از روی غفلت، پیام‌های رذیلانه و توهین‌آمیز برخی کانال‌های موهوم و مشکوک را بازنشر می‌دهند و متأسفانه بعضی هم با لعاب و اسم و ژست و یا پز روشنفکری آن‌ها را تأیید می‌کنند و به بهانه مثلاً دفاع از حقوق بشر و آزادی بیان! به نامزد سیاسی رقیب تاخته و او را مسئول اعدام منافقین در سال 67 معرفی می‌کنند!

 

آیا درست است که برخی به نام دفاع از آراء و اندیشه‌های کاندیدای خود، تصویری خشونت‌طلب و دولتی افراطی از طرف مقابل در ذهن مردم ایجاد کند درصورتی‌که اولاً برخورد با منافقین باعث افتخار است و مردم هم منافقین را به زباله‌دان تاریخ سپرده‌اند و کسی برای آن جانیان دلسوزی نمی‌کند و دوما این آن‌ها هستند که باید از منافقین تبری جسته و به اعدام آن جانی‌های مزدور و وطن‌فروش افتخار کنند و دست آن دلیرمردی که حکم اعدام آن‌ها را صادر کرده است، ببوسند.

 

آیا شایسته است برای دفاع از نامزد خود ناشیانه رقیب سیاسی را مسئول اعدام‌ها معرفی کنیم که به فرض صحت، سند افتخاری است برای او و هرکسی که اقدام کرده و البته مایه شرمساری است برای کسانی که مدافع منافقین شده‌اند...

 

به‌راستی " این تذهبون "؟؟؟

 

البته چنانچه به اسناد تاریخ انقلاب مراجعه کنند خواهند دید دادستان کل کشور و اعضاء کمیته‌ای که امام راحل (ره) مسئول بررسی و تعیین تکلیف منافقین خون‌خواری که در درگیری‌های مسلحانه دستگیرشده چه کسانی بودند...!

 

منافقین کوردلی که دستشان به خون هم‌وطنان بی‌گناهمان آغشته بود و همه آن‌ها به شهادت رساندن مردم بی‌گناه را اعتراف کرده و به آن افتخار هم می‌کردند. همان مزدوران و جنایتکارانی که تا آخرین لحظه بر مرام و اندیشه باطل اهل نفاق و ایدئولوژی انحرافی و التقاطی سازمان منافقین وفادار مانده و اهل توبه و بازگشت هم نبودند و از اعمال ننگین و جنایات سبوعانه خویش پشیمان هم نشدند.

 

منافقین ملحد و پست‌فطرتی که دستشان به خون پاک‌ترین فرزندان این ملت آغشته بود و عزیزانی چون شهید مظلوم آیت الله بهشتی، رجائی و باهنر، هاشمی نژاد و صیاد شیرازی و دیگر بزرگان نظام را به شهادت رساندند. آن کوردلانی که به کودک دو ساله تا امام‌جمعه 80 ساله هم رحم نکردند و بیش از 17 هزار شهید، سند ماندگار جنایات ضد بشری آن‌هاست... آیا نسبت به این گروهک معاند جای دفاع و دلسوزی باقیمانده است؟.

 

لازم است اشاره‌ای به گوشه‌ای از اقدامات ددمنشانه منافقین خلق در دهه 60 داشته باشیم...

 

سازمان منافقین به رهبری رجوی ملعون وقتی از رسیدن به اهداف پلید سیاسی خویش ناامید شد با اعلام جنگ مسلحانه در 31 خرداد 1360 دستور ایجاد ناامنی و ترور مردم کوچه و بازار و حامیان انقلاب را صادر کرد، ترور مردم عادیِ بی‌گناه حتی به جرم داشتن ظاهر مذهبی و داشتن عکس امام در مغازه...!

 

با این دستور و به بهانه باز شدن راه و مسیر مبارزه!! ایادی منافقین آتش زدن اماکن دولتی، انفجارهای کور و یا انتحاری _ مشابه آنچه امروز در عراق و سوریه و افغانستان شاهد هستیم!_ ترور مسئولین و افراد معمولی، ربودن، شکنجه وزنده به گور کردن مدافعین انقلاب را آغاز کردند؛ اما همه این جنایات نتیجه عکس داد و باعث نفرت و بیزاری مردم از آن‌ها شد و تعداد زیادی از منافقین در حین انجام این قبیل جنایات یا به هلاکت رسیدند و یا دستگیر شدند.

 

سازمان منافقین با ایجاد آشوب‌های خیابانی و ایجاد ناامنی سعی کرد تا نارضایتی عمومی را بالابرده و مردم را علیه نظام طغیان دهد، البته همه این آشوب‌ها و اغتشاشات با کمک و حضور آگاهانه خود مردم به شکست انجامید.

 

از اقدامات خائنانه دیگر آن‌ها همدستی با دشمن بعثی و حمله به ایران اسلامی در مرداد 67 بود که با رشادت دلیرمردان ارتش و سپاه و بسیج در عملیات مرصاد به شکست انجامید. به همه این اقدامات خیانت بار بیفزاییم دست داشتن در ترور دانشمندان هسته‌ای و دادن اطلاعات مراکز امنیتی و هسته‌ای و جاسوسی برای سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا...

 

چنانچه امروز جهان شاهد جنایات ددمنشانه گروهی جاهل و منحرف بنام داعش است از حافظه تاریخی ملت ایران هیچ‌گاه جنایات گروهک معاند و ملحد منافقین که روی داعشی‌ها و تکفیری‌ها را سفید کرده‌اند پاک نخواهد شد.

 

همان‌ها که امروز تفاله‌ها و پسمانده‌های بی‌خاصیتشان به دامان غرب مدعی حمایت و دفاع از حقوق بشر(!) خزیده‌اند و پس از گذشت سال‌ها از جنایاتشان بدون محاکمه در دادگاه‌های بررسی جنایات جنگی و ضد بشری و در پناه دشمنان قسم‌خورده این ملت هنوز هم به فکر توطئه علیه نظام اسلامی هستند ...

 

امروز اوج درماندگی و استیصال و آوارگی و بیچارگی این جرثومه‌های فساد را شاهد هستیم که سرنوشت شوم و ننگینی را برای آنان رقم‌زده است...

 

این کلام حق است که:

 " وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون " (شعراء _ 227(

 

نویسنده: م.اولیائی. اردیبهشت 96

انتهای پیام/