به گزارش صبح توس؛ باخرز از گذشته‌های دور به علت واقع‌شدن در مسیر ارتباطی شهرهای تاریخی و بزرگ هرات و نیشابور یکی از مناطق با اهمیت اقتصادی بوده است. موقعیت جغرافیایی و استراتژیک آن در طول تاریخ آن را به مرکز دادوستد و حضور و تردد تجار و بازرگانان تبدیل کرده و به گواهی بسیاری از تاریخ نویسان و سیاحان، محصولات کشاورزی و تجاری آن سرآمد مناطق دیگر بوده به‌طوری‌که گندم و خربزه و پارچه‌های ابریشمی معروفش به بسیاری از نواحی صادر می‌‌شدهاست.

 

شهر تاریخی مالین  در قرون چهارم تا ششم به‌عنوان کرسی باخرز از مناطق آباد و پررونق  اقتصادی و تجاری محسوب می‌شده است و پس از تخریب آن و بنای شهر ناو یا شهر نو در موقعیت خاص طبیعی شمال شهر قدیمی مالین، همان موقعیت ارتباطی حفظ شده و شهر نو در مسیر چهارراهی واقع می‌شود که طوس را به خواف و هرات و سرخس و مرو را به زاوه و ترشیز و تون و طبس و قهستان مرتبطکرده، بر سر راه ارتباطی و تجاری آنان واقع و بارانداز مناطق شمال به جنوب و غرب به شرق و نقطه ارتباط این نواحی بوده و از اهمیت بسیار خوبی برخوردار بوده است.

 

پس از شکل‌گیری راه‌های جدید، باآنکه راه بین‌المللی مشهد به افغانستان از طریق تربت‌جام و تایباد احداث شده و باخرز را به حاشیه رانده؛ اما نقطه اتصال شمال و جنوب و شرق و غرب همچنان در حوضه طبیعی باخرز باقی ماند، به‌طوری‌که بسیاری از کامیون‌ها ووسائط نقلیه سنگین که از مسیر جنوب و غرب عازم شرق هستند راه درجه دو؛ اما کوتاه باخرز را بر راه‌های آسفالته و درجه‌یک؛ اما طولانی دیگر مسیرها ترجیح می‌دهند. باخرز به لحاظ موقعیت خاص  جغرافیایی و ارتباطی، چنانچه توسعه راه‌های ارتباطی را سرعت بخشد، افقی روشن از چشم‌انداز رونق و شکوفایی اقتصادی را در پیش رو خواهد داشت.

 

بدون شک راه‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در شکوفایی اقتصادی و رونق تجاری و بازرگانی هر منطقه خواهد داشت، نوع و وضع راه‌ها تأثیرات مستقیمی بر چگونگی معیشت مردم منطقه دارند. امروزه به علت پایین بودن کیفیت راه‌های ارتباطی بین شهری باخرز با شهرهای هم‌جوار، رغبت تردد از این مسیرها به علت افزایش خطرات جاده‌ای کاهش‌یافته، که این موضوع باعث به حاشیه رانده شدن باخرز شده است، مسلماً با توسعه و افزایش کیفیت راه‌های ارتباطی به علت کوتاهی مسیر، صاحبان کالا ووسائط نقلیه مسیر باخرز را انتخاب خواهند کرد.

 

باخرز در کوتاه‌ترین موقعیت ارتباطی گمرک دوغارون و کشور افغانستان در شرق به زاوه تربت‌حیدریه در غرب که اتصال‌دهنده گمرک به مرکز و جنوب و بنادر کشور است قرار دارد، متأسفانه این مسیر مهم ارتباطی جزو مسیرهای فرعی و جاده‌های درجه دو با عرض کم و آب‌نماها و پیچ‌های خطرناک است که رانندگان کمتر به آن اقبال دارند، البته مدت‌هاست تعریض و بهسازی جاده از تایباد به باخرز، از تربت‌حیدریه به زاوه و از باخرز به زاوه شروع‌شده ولی به علت اعتبارات قطره‌چکانی اصلاح و بهسازی مسیر با سرعت لاک‌پشتی پیش می‌رود و با همین وضعیت ،سال‌ها اصلاح مسیر به طول خواهد انجامید و این یعنی کند شدن حرکت توسعه در باخرز.

 

یکی دیگر از مسیرهای ارتباطی که می‌تواند نقش مستقیمی  در توسعه و رونق اقتصادی باخرز داشته باشد، مسیر شمال به جنوب است، مسیری که تربت‌جام را به باخرز و باخرز را به خواف متصل می‌کند. مسیری بسیار کوتاه برای ارتباط خواف به تربت‌جام و بلعکس .

 

مسیر باخرز به تربت‌جام در حال حاضر جزو جاده‌های درجه‌ دو باپیچه‌ای خطرناک و عرض کم است که اصلاح پیچ‌ها مدت‌هاست شروع‌شده است ولی هنوز تا رسیدن به یک جاده قابل‌قبول استاندارد نیازمند اعتبارات فراوانی است، بسیاری از مردم باخرز معتقدند جاده جدیدی به خط مستقیم از مسیر عبوری جاده قدیم، جام باخرز اگر ساخته شود، هم مسیر کوتاه‌تر می‌شود وهم هزینه‌ها کمتر و به اعتقاد بسیاری از مردم به علت پیچ‌های خطرناک و فراوان، مسیر فعلی غیرقابل اصلاح  و انتفاع است.

 

مسیر باخرز به خواف که یکی از مسیرهای مهم و حیاتی جهت خروج باخرز از بن‌بست فعلی است چند سال قبل کلنگ احداث آن به زمین زده شد ولی مدتی است به علت کمبود اعتبار متوقف است .این مسیر اتصال خواف- باخرز- تربت‌جام را با کوتاه‌ترین مسیر ممکن فراهم می‌کند و نقش مهمی در رونق اقتصادی و خروج از انزوای باخرز دارد. درحالی‌که ارتباط مستقیم خواف به مرکز استان می‌تواند با عبور از باخرز کوتاه‌تر شود و باخرز در مسیر تردد اهالی تایباد و خواف و مرزنشینان به مرکز استان و کشور قرار گیرد .

 

یکی دیگر از راه‌های ارتباطی که در گذشته جهت ارتباط با مشهد مقدس از اهمیت خاصی برخوردار بود و کوتاه‌ترین مسیر ارتباطی محسوب می‌شد مسیر چخماق به فریمان بود که البته امروزه به علت کیفیت پایین و خاکی بودن بخشی از مسیر کمتر موردتوجه است،احیای این مسیر که در شهرستان‌های زاوه و فریمان واقع‌شده می‌تواند نقش مهمی در ارتباط با مرکز استان داشته باشد.

 

یکی دیگر از موانع عمده توسعه در بحث حمل‌ونقل جاده‌ای و ارتباطات بین‌شهری از مسیر باخرز خصوصاً برای کالاهای ترانزیت و ماشین‌های سنگین عدم احداث کمربندی شهر و همچنین روستاهای فراوان حاشیه جاده‌ای است، خیابان‌های کم‌عرض بخش پایین و ترافیک بالای این بخش از شهر و همچنین سرعت‌گیرهای غیراستاندارد ایجادشده در روستاهای حاشیه جاده وعدم بازگشایی مسیر در مناطق مسکونی روستایی، مشکل اساسی تردد کامیون‌هاست،علی‌رغم اینکه مدت‌هاست احداث کمربندی باخرز در دستور کار است، ولی پیشرفت چندانی حاصل نشده و نیازمند اعتبارات ویژه وهمت نماینده محترم مجلس و نماینده عالی دولتو مسئولین مربوطه است. 

 

جایگاه‌های عرضه سوخت، مسافرخانه، هتل و متل و رستوران از جمله نیازهای اساسی رونق تجاری و ارتباطی است که باید اعتبارات و تسهیلات ویژه جهت ترغیب بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری در این زمینه در نظر گرفته شود.

 

 با آنکه موقعیت استراتژیکی باخرز ایجاب می‌کند که با ساخت راه‌های درجه‌یک از طولانی شدن مدت سفر راهیان غرب به شرق و شمال به جنوب و ترافیک راه‌های بین‌شهری اطراف کاسته شود، مسافرین و رهگذران، هماکنون، جهت دوری از حوادث ناگوار ناشی از فنی نبودن راه‌های عبوری باخرز،از راه‌های طولانی اطراف استفاده می‌کنند، به همین سبب شهر باخرز که زمانی مرکز ثقل و بارانداز منطقه بوده نتوانسته است نقش اقتصادی خود را ایفا کرده و برای ارتقاء وضع اقتصادی اهالی نقش مؤثری داشته باشد. مردم باخرز از دولت‌مردان و نماینده‌شان در خانه ملت انتظار دارند به دور از شعار، در عمل به شکوفایی و رونق اقتصادی منطقه‌شان کمک کنند تا از این اقتصاد بسته و انزوای جغرافیایی خارج‌شده و رونق و آبادانی گذشته به سرزمینشان بازگردد.

انتهای پیام/