به گزارش صبح توس، به نقل از از عصر خوشاب، مطرح شدن اصلاحات اراضی در ایران،سابقه ای طولانی دارد.زمانی که حزی توده تحت تاثیر شوروی در ایران فعالیت گسترده ای را آغاز کرده بود،قوام در سال 1324ش،برای تقسیم املاک خالص بین کشاورزان برنامه ای را در دستور کار قرارداد.هدف قوام از این اقدام ،بهبود بخشیدن وجهه‌ی خود نزد چپ گرایان و دفع فعالیت هواداران جعفر پیشه ور بود. در زمان دولت دکتر مصدق در مهر ماه 1331،قانونی با عنوان «ازدیاد سهم کشاورزان و سازمان عمران کشاورزی»به تصویب رسید و به موجب آن بیست درصد از سهم مالکان کسر و ده درصد آن به سهم زارع و ده درصد به سهم صندوق عمران و تعاون اضافه شد. این موضوع بار دیگر در سال 1338ش ،در زمان نخست وزیری جعفر شریف امامی،که با شعار مبارزه با فساد و اجرای اصلاحات و برگزارسپی انتخابات آزاد به صحنه آمده بود،برای تصویب به مجلس فرستاده شد؛لیکن به دلیل آماده نبودن اوضاع و مخالفت آیت الله بروجردی با آن ،این موضوع مسکوت ماند. اصلاحات ارضی در سبزوار«روستای باقر آباد» در بررسی از پژوهشی میدانی که توسط بخش تحقیقات روستایی موسسه‌ی مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران در سال 1345ش،درست پنج سال پس از اجرای قانون اصلاحات در کشور صورت گرفته بهره برده ایم.این پژوهش را مهندس مصطفی مهاجرانی و علی اکبر نیک خلق با اقامت پنج روزه در روستای باقر آباد از توابع سبزوار انجام دادند. تغییر در جمعیت و مهاجرت به شهر‌ها تقسیم اراضی بین زارعان روستا باعث شد تا در ابتدای امر جمعیت بیشتری در روستا سکونت نماید و به شهر ها مهاجرت نکنند؛چنان که جمعیت روستای باقرآباد بین سال های 1335ش و 1341ش از 136 نفر به 148 نفر افزایش یافت،اما در دراز مدت اصلاحات اراضی مانع از مهاجرت روستاییان به شهر نشد زیرا اولاً زارعانی که مالک مقداری زمین شورزار شده بودند قادر نبودند از راه کشاورزی امرار معاش کنند،لذا در فلاکت و بد بختی یه سر می بردند و ثانیاًاین موضوع را تا مدت زمانی خاص می شد تحمل کرد؛لذا مهاجرت روستاییان به شهرها و به وجود آمدن مشاغل کاذب افزایش یافت. آثار تقسیمات اراضی اصلاحات اراضی در روستاهای سبزوار به نفع زارعان نبود و هیچ تغییری در رابطه بین مالک و زارع ایجاد نکرد.اصلاحات ارضی از سوی دیگر مورد اعتراض خرده مالکان سبزوار هم قرار گرفت.آنان طی نامه ای به سیدجلال الدین تهرانی،استاندار وقت خراسان ،با تشریح وضعیت کشاورزی سبزوار از وی خواستند تا از شخص شاه بخواهد از اجرای اصلاحات ارضی در منطقه خودداری کند. در بخشی از نامه چنین ذکر شده است:«وضع مالکیت در خراسان به خصوص در سبزوار خرده مالکی و از قدیم تقسیم شده و هر یک از دهات صدها نفر خرده مالک دارد،درآمد این املاک که معاش خرده مالکین را به زحمت و قناعت تامین می کرده ،متاسفانه بر اثر خشکسالی های اخیر فوق العاده کاهش یافته و در نتیجه همه خرده مالکین سبزوار از بانک های دولتی و خصوصی مقروض گردیده اند.روابط خرده مالکین که خود نیز در زارعت بصیر می باشند با زارعین حسنه و عنوان ارباب و رعیت در بین نبوده و با تراضی و توافق یکدیگر به امر کشاورزی اشتغال دارند.با اجرای لایحه الحاقی 27 دی 1341 تنها ممر اعاشه ی پنجاه هزار خرده مالکین سبزوار قطع می شود و زندگی آنان به کلی مختل و خانواده‌ی آناه نیز پریشان و بلاتکلیف خواهند شد.» منبع:انقلاب اسلامی در سبزوار نوشته حسن شمس آبادی انتهای پیام/